Usiądź i odpocznij sobie.

Nazywam się Agnieszka Dziama. Jestem psychologiem, pedagogiem szkolnym oraz pedagogiem specjalnym. Od wielu lat pracuję z dziećmi i młodzieżą o zróżnicowanych potrzebach rozwojowych i edukacyjnych, wspierając ich rozwój emocjonalny, społeczny i poznawczy. W swojej pracy łączę wiedzę psychologiczną i pedagogiczną z praktycznym doświadczeniem. Ważne jest dla mnie indywidualne podejście, zrozumienie potrzeb dziecka oraz stworzenie mu przestrzeni, w której czuje się bezpieczne i akceptowane.

Jako psycholog wspieram również rodziców dzieci doświadczających różnych trudności emocjonalnych, rozwojowych i wychowawczych, pomagając im lepiej rozumieć potrzeby swoich dzieci i szukać sposobów radzenia sobie z codziennymi wyzwaniami.

Doświadczenie zawodowe zdobywałam w szkołach, przedszkolu integracyjnym oraz poradni psychologiczno-pedagogicznej. Zajmuję się rozpoznawaniem indywidualnych potrzeb dzieci, prowadzeniem zajęć specjalistycznych, rozwijaniem umiejętności społecznych i poznawczych oraz wspieraniem dzieci i młodzieży w trudnościach emocjonalnych. Ważna jest dla mnie także współpraca z rodzicami, nauczycielami i innymi specjalistami.

Nieustannie rozwijam swoje kompetencje, uczestnicząc w szkoleniach i kursach. Posiadam przygotowanie m.in. w zakresie Treningu Umiejętności Społecznych (TUS), terapii behawioralnej, metody Kids’ Skills „Dam radę!” oraz diagnozy z wykorzystaniem Skali Inteligencji Stanford-Binet 5. Ukończyłam również studia podyplomowe z zakresu surdopedagogiki, tyflopedagogiki oraz diagnozy, terapii i edukacji osób z autyzmem.

Prywatnie jestem żoną i mamą dwóch nastoletnich córek. Mieszkam na pięknym Roztoczu, którego bliskość natury i malownicze krajobrazy pozwalają mi odnaleźć spokój i czerpać energię na co dzień. Cenię sobie chwile spędzane z rodziną i moimi zwierzętami, a w wolnym czasie chętnie sięgam po książki, które pozwalają mi odpocząć, rozwijać zainteresowania i spojrzeć na świat z różnych perspektyw.

Wierzę, że każde dziecko ma potencjał, który warto dostrzec, zrozumieć i wspierać, a rodzice zasługują na zrozumienie i pomoc w odkrywaniu najlepszych sposobów wspierania swojego dziecka.

Nazywam się Karolina Raczyńska. Jestem absolwentką filologii polskiej i kulturoznawstwa oraz studiów podyplomowych z filozofii.

W pewnym okresie swojego życia podjęłam decyzję o poszerzeniu mojego polonistycznego i kulturoznawczego wykształcenia o kompetencje terapeutyczne. Ukończyłam kurs trenera umiejętności psychospołecznych w Szkole Trenerów Progress, po którym odbyłam półroczny staż na stanowisku specjalisty ds. szkoleń na Wydziale Filozofii i Socjologii UMCS. Dzięki mojemu wykształceniu i kompetencjom szkoleniowo-trenerskim mogłam wesprzeć działania 6. edycji Projektu Przyjazny Uniwersytet. To inicjatywa działająca na rzecz studentów doświadczających kryzysów zdrowia psychicznego. Miałam wyjątkową możliwość poznania ekspertów w zakresie zdrowia psychicznego. Niewątpliwie poszerzyłam swoje kompetencje warsztatowe w zakresie psychoedukacji, a także miałam sposobność rozwinąć swoje zainteresowania dotyczące kultur terapeutycznych, socjologii i filozofii psychiatrii.

Mam też półroczne doświadczenie pracy jako terapeuta zajęciowy w Środowiskowym Domu Samopomocy. Rok 2022 był dla mnie przełomowy, ponieważ to wtedy ukończyłam kurs asystenta zdrowienia w krakowskim Stowarzyszeniu „Otwórzcie drzwi”. To nowy i ważny zawód w psychiatrii. Od tego czasu pracuję właśnie jako asystent zdrowienia w różnych jednostkach psychiatrycznych. Moim celem zawodowym jest wspieranie osób doświadczających kryzysów zdrowia psychicznego.

Poza pracą przede wszystkim nie mogę żyć bez dobrych książek. Cenię szczególnie klasykę i twórczość m.in. Woolf, Mauriaka, Murakamiego czy Prousta. Jednak moją największą miłością i „literacką obsesją” zawsze będą dzieła Dostojewskiego. To one dokonały przełomu w moim intelektualnym świecie i skierowały mnie ku powieściom psychologicznym oraz samej psychologii. Jeśli mowa o filmach, uwielbiam kino chociażby Polańskiego, Bergmana czy Hitchcocka.

Sztuka niewątpliwie ma walory terapeutyczne, pozwala też na zachowanie równowagi między pracą a sferą prywatną. Szczególnie wtedy, gdy swoją pracę traktuje się jako powołanie i życiową misję.